X
تبلیغات
رایتل
دوستدار همیشه گی نازنین و غزل و افسانه
شنبه 24 مرداد 1388
دارم از تو نگات میرم


دارم از تو نگات میرم   

                       دارم با غصه هات میرم

 

دارم با حرف خاموشت 

                       با بغض خنده هات میرم

 

کی می دونه کجا می رم ؟

                      کی می دونه چرا میرم ؟

 

کی می دونه پرم اما

                     چه سرد و بی صدا می رم؟

 

دل من نازنینم باز تنهایی

                     چه کرده با توکه با من نمی ایی؟

 

چرا دادی خودت رو دست رویاهات

                    چرا افسوس خوردی واسه فرداهات

 

دل من نازنینم دست از او بردار 

                      شکستی با غرور چشم های او به یادش ار

 

دل من خسته شد جانم تمامش کن

                      فقط باقیست در من یاد چشم او

همین را هم حرامش کن  حرامش کن

 

 

نمی خواهم دگر ان چشم افسون کار

                      نمی خواهم برو دست از سرم بردار

 

دگر خوابی درون چشم هایت نیست

 

جز اشکی که نمی ریزد

                    بگو چه از خودت باقیست ؟

 

شدی غمگین و سرد و خسته و تنها

                        غرورت گشته دست اویز انسان ها

 

بیا با من اگر سنگی اگر خاکی

 

خدارا می دمت  سوگند

 

بیا با من هنوز هم عاشقی ...پاکی

 

دل من نازنینم باز تنهایی...

                     چه کرده با توکه با من نمی ایی....؟ اه